Είναι κάποιες ημέρες που όλα σου πάνε στραβά. Το πρωί δεν χτυπάει το ξυπνητήρι. Ξεχνάς το κινητό σου φεύγοντας από το σπίτι. Aνακαλύπτεις ότι σου λείπει το πορτοφόλι, όταν απέχεις ήδη πολύ από το γραφείο.
Και πέφτει το σκοτάδι, και ψάχνεις να βρεις ένα ωραίο θερινό σινεμαδάκι για να απολαύσεις - τουλάχιστον - την ταινία που καιρό περίμενες να βγει στη μεγάλη οθόνη. Αλλά…μάταια!!!! Μα κανένας θερινός?

Η ημέρα σου ήταν επιεικώς χάλια και η βραδιά προβλέπεται μία από τα ίδια! Και ξάφνου, και αναπάντεχα, γίνεται το μαγικό κλικ! Καταλήγεις να έχεις περάσει μία από τις πιο συμπαθητικές και γλυκές βραδιές στη ζωή σου.

Στο τέλος μίας τέτοιας άθλιας ημέρας, συνειδητοποίησα, ότι, η ταινία της επιλογής μου, προβάλλεται σε έναν και μοναδικό δημοτικό κινηματογράφο, στην Καισαριανή. Ούτε και ήξερα προς τα πού πέφτει. Ρωτώντας, μαθαίνω πως βρίσκεται κάπου πίσω από το γήπεδο της Νήαρ Ήστ. Και ξεκινάω. Με βαριά καρδιά - είναι η αλήθεια - γιατί περίμενα ότι θα αντικρίσω κανένα ερείπιο. Αντ΄ αυτού, βρίσκομαι σε ένα ωραιότατο πάρκο, στρίβοντας δεξιά ακριβώς εκεί που τελειώνει το γήπεδο, και προχωρώντας ως τη γωνία. Ρωτάω, και μου λένε ότι ο κινηματογράφος είναι μέσα στο παρκάκι.

Ο χώρος αυτός, ήταν για μένα μια αποκάλυψη! Ιδανικός για γονείς με παιδιά, γενικότερα όμως, αποπνέει μια αίσθηση δροσιάς μέσα στην πόλη. Εγώ, λίγο ήθελα για να επιστρέψω την άλλη ημέρα με βιβλιαράκι και σάντουιτς, κάτω από κανένα πλατύφυλλο δεντράκι με παχιά σκιά, τώρα με τις μεγάλες ζέστες. Νεαρά ζευγάρια σουλατσάρουν, ποδήλατα κυκλοφορούν, σιντριβάνι ωραιότατο διατίθεται, όπως επίσης και πλακόστρωτος ανοιχτός χώρος που φαίνεται να είναι πρόσφατα αναδιαμορφωμένος. Λίγο παρακάτω, ο δημοτικός θερινός κινηματογράφος Αιολία (Σολομωνίδου & Φιλαδελφείας). Πρέπει να έχει λειτουργήσει πολύ πρόσφατα και είναι κυριολεκτικά μία όαση! Τραπεζάκια, καρεκλίτσες, ποπ κορν, ξέρετε τώρα. Όοοονειρο! Σας λέω μου έφτιαξε τη χάλια μέρα…

Ακριβώς πίσω από το πάρκο - για όσους συγκινούνται από την ιστορία - βρίσκεται το σκοπευτήριο της Καισαριανής, με μεγάλη ιστορία, ένας χώρος που όταν τον επισκεφθείς αισθάνεσαι δέος και ανατριχίλα. Στο "ΘYΣIAΣTHPIO THΣ ΛEYTEPIAΣ", υπάρχει σήμερα το μνημείο των εκτελεσθέντων πατριωτών. Είναι τόπος ιστορικής μνήμης μιας και εδώ εκτελέστηκαν εκατοντάδες αγωνιστές από τους Γερμανούς κατά την περίοδο 1942 - 1944. Στον ίδιο χώρο, εξακολουθει να βρισκεται και η Σκοπευτική Εταιρία.

Δεν ξέρω πώς συμβαίνει και μετά τον κινηματογράφο με πιάνει μία άλφα λιγούρα - και οι μυρωδιές δεν σε αφήνουν σε ησυχία σε αυτή τη γωνιά της πόλης. Επιστρέφοντας στον κεντρικό δρόμο που διασχίζει την Καισαριανή και κατεβαίνοντας προς κέντρο, στο δεξί χέρι, συναντούμε την κεντρική πλατεία της Καισαριανής. Νομίζω λέγεται πλατεία Εθνικής Αντίστασης αλλά μπορεί να κάνω και λάθος (συγγνώμη παιδιά, την ώρα που τα έπινα δε σκέφτηκα να ρωτήσω, βλακεία μου το ξέρω!) Γύρω από την πλατεία, θα βρείτε πολλές ψαροταβέρνες - το καλό ψάρι όμως θα το πληρώσετε ακριβά. Πίσω από την πλατεία πάντως, μέσα στα στενάκια, πάμπολλα μεζεδοπωλεία προσφέρονται για οινοποσία, ρακοποσία, μπιρόνια και μεζεδάκια σε λογικότατες τιμές, για τους έχοντες καβούρια στην τσέπη, τουτέστιν όλους εμάς κι εσάς.

Καλή βόλτα και καλά κρασιά!

(Από τη φίλη μας, το Τζενάκι)